W tym samym czasie broniąca Ozierny 5 kompania została zaatakowana przez oddziały sowieckiej 4 Dywizji Kawalerii. Piechota wspierana przez artylerzystów konnych odpierała kolejne ataki. Dowódca 19 pułku piechoty kpt. Eugeniusz Żongołłowicz zwrócił się o pomoc do dowódcy 3 Brygady Jazdy płk. Waraksiewicza. Kontratak wykonany około południa przez trzy szwadrony 2 pułku ułanów, wspierane ogniem 2 baterii 3 dak, nie dał jednak pożądanego rezultatu. Mimo że Oziernę ostrzeliwały cztery sowieckie baterie, a łączność ze sztabem była przerwana, piechota kontynuowała obronę miejscowości. Stojąca pod Morozówką bateria 5 pułku artylerii polowej dawała jedynie słabe wsparcie ogniowe. Około 16.00 oddziały spieszonej sowieckiej kawalerii, przy wsparciu trzech samochodów pancernych, przełamały polską obronę i wdarły się do Oziernej. W walce wręcz polegli dowódca 1 kompanii por. Ludwik Freyberger i dowódca 5 kompanii por. Fortunat Myślicki. Obsługi 2 baterii 3 dak, po wystrzeleniu wszystkich pocisków, w walce „na bagnety” przebiły się przez pierścień okrążenia, ponosząc duże straty. Artylerzyści stracili szesnastu poległych i dziewięciu rannych oraz jedno działo z jaszczem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa pod Samhorodkiem · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.