Maria Teresa Borczuch-Łączka (ur. 18 lipca 1943 w Gorlicach, zm. 2 listopada 2020) – polska specjalistka w zakresie technologii i badań nowoczesnych materiałów szklistych i szklanokrystalicznych, prof. dr hab. inż.
Życiorys Absolwentka szkoły podstawowej (1950–1957) i liceum ogólnokształcącego (1957–1961) w Bobowej. W 1967 ukończyła studia na Wydziale Ceramicznym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, uzyskując dyplom magistra inżyniera chemii. Następnie rozpoczęła pracę w Katedrze Szkła AGH. Początkowo prowadziła badania dotyczące roli metali przejściowych i ziem rzadkich w strukturze szkieł krzemianowych, boranowych i fosforanowych oraz ich wpływu na właściwości optyczne szkła. Pracę doktorską pt. Badanie widm optycznych jonów ceru, neodymu i kobaltu w szkłach o różnym składzie chemicznym, celem określenia charakteru wiązania chemicznego napisaną pod kierunkiem prof. Jerzego Habera obroniła w 1974, uzyskując stopień naukowy doktora nauk chemicznych. Następnie zajmowała się problematyką spektroskopii metali przejściowych i ziem rzadkich w szkłach, procesem tworzenia, strukturą i właściwościami szkła krzemionkowego. W 1991 habilitowała się na podstawie pracy zatytułowanej Domieszkowane szkło krzemionkowe.