Witolda Pogorzelskiego pracę Zagadnienia ciągłe i nieciągłe w teorii funkcji analitycznych i uzyskał stopień doktora nauk matematycznych, w 1962 przedstawił tam pracę habilitacyjną O pewnych zagadnieniach brzegowych funkcji analitycznych i własnościach całek osobliwych. W 1961 zrezygnował z pracy na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1963 z wykładania na WAT. Od 1963 był docentem i kierownikiem Zakładu Metod Matematycznych Informatyki na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej, w 1967 został profesorem nadzwyczajnym, a od 1969 kierownikiem zakładu w Instytucie Matematyki PW, gdzie w 1977 został profesorem zwyczajnym. Kierował Studium Podstawowych Problemów Techniki, był założycielem i dziekanem Wydziału Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej oraz prodziekanem Wydziału Elektroniki. Od 1973 do 1980 był przewodniczącym Zespołu Dydaktyczno-Wychowawczego Podstawowych Problemów Techniki przy Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, w latach 1975-1981 był członkiem Komitetu Nauk Matematycznych PAN. W 1978 został wybrany na trzyletnią kadencję wiceprezesa Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Matematycznego, następnie od 1981 do 1984 był członkiem tego zarząduAnnales Societatis Mathematicae Polonae nr. 11/1993 s. 214-215.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojciech Żakowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.