Ekologia i zachowanie Amarantki czarnolice zasiedlają trawiaste tereny porośnięte drzewami, między innymi sawanny oraz tereny porośnięte trawami Hyparrhenia i zadrzewieniami migdałeczników (Terminalia) oraz Combretum (trudziczkowate), z którymi są szczególnie związane. Spotykane są również w skupiskach rafii (Raphia), zaroślach bambusów, zakrzewieniach u podnóży skalnych wychodni i wśród wysokich traw. Często amarantki czarnolice preferują gęściej zadrzewione tereny niż inni przedstawiciele Lagonosticta. Wolą mniej pustynne tereny niż amarantki skalne (L. virata), z którymi jednak współwystępują w Senegalu. W Etiopii amarantki czarnolice odnotowywano między 750 a 1520 m n.p.m. (według innego źródła w północno-wschodniej Afryce pojawiają się do 1700 m n.p.m.), w Ugandzie – od 700 do 1200 m n.p.m.
Amarantki czarnolice obserwowane są pojedynczo rzadziej niż inne astryldy. Przebywają częściej w parach lub grupach rodzinnych. Dołączają również do innych astryldów, szczególnie amarantek czerwonodziobych (L. senegala) i motylików sawannowych (Uraeginthus angolensis).