Pisać zaczął mając ponad 30 lat, głównie dzięki warsztatom Stowarzyszenia Pisarzy Chilijskich, w których postanowił wziąć udział z powodu „ciasteczek, kawy i ładnych chłopców”. Jego prace zaczęły być szybko doceniane z powodu humoru, języka i poświęcania uwagi najbardziej wykluczonym. Jego powieści były wymierzone w tradycjonalistyczne wartości chilijskiego społeczeństwa, ukazując jego słabości i dyskryminowane mniejszości. Spora część jego twórczości opiera się o wątki autobiograficzne, m.in. debiutancki zbiór opowiadań z 1986 r. pt. Incontables.
Był przeciwnikiem dyktatury Augusto Pinocheta, w 1987 r. wraz z poetą Francisco Casasem współtworzył kolektyw Klacze Apokalipsy i wraz ze współpracownikami sabotował uroczystości państwowe oraz wydarzenia artystyczne. Jednym z najbardziej znanych jego występów jest taniec boso wraz z innymi członkami kolektywu po mapie Ameryki Południowej pokrytej odłamkami szkła, w efekcie czego stopy artystów zaczęły krwawić, co miało być hołdem dla matek osób zamordowanych przez wojskowe dyktatury w różnych krajach kontynentu. Lemebel prowadził też audycje w niezależnym Radio Terra, w których poruszał tematy maczyzmu i homofobii. Jego najbardziej znanym dziełem jest powieść Drżę o ciebie matadorze, gejowska historia miłosna ubogiego mężczyzny i działacza antyreżimowej opozycji.