Uwalniają Ratan Sena, ale Gora zostaje zabity podczas ucieczki, podczas gdy Badal zabiera Ratan Sena do Chittor.
Podczas nieobecności Ratan Sena władca Kumbhalner Devpal proponuje Padmavati małżeństwo. Po powrocie Ratan Sen dowiaduje się o tej zniewadze i postanawia ukarać Devpala. W pojedynku Ratan Sen i Devpal zabijają się nawzajem. W międzyczasie armia Alauddina dociera do Chittor. W obliczu pewnej klęski Nagmati i Padmavati wraz z innymi kobietami z fortu popełniają samobójstwo przez jauhar (masowe samospalenie, zob. sati), podczas gdy mężczyźni walczą na śmierć. Alauddin zdobywa pustą fortecę.
Alauddin zastanawia się nad swoim pyrrusowym zwycięstwem i naturą nienasyconego pragnienia. Podnosi prochy Ratan Sena i jego żon Padmavati i Nagmati, lamentując, że „chciał tego uniknąć”. Alauddin kontynuuje: Pożądanie jest nienasycone, trwałe / ale ten świat jest iluzoryczny i przemijający / Nienasycone pragnienie, którego człowiek nadal ma / Dopóki życie się nie skończy i nie dotrze do grobu.
Manuskrypt Najwcześniejsze zachowane rękopisy Padmavat różnią się znacznie długością i są napisane w wielu różnych skryptach, w tym Kaithi, Nagari i Nastaʿlīq.