Jest to kompletnie inny sposób niż ten u Smilodon, co sugeruje specjalizację do różnych nisz.

Homotherium przypominało kota, choć posiadało pewne cechy kompletnie odrębne. Zwierzę miało niespotykane proporcje kończyn, przednie były dłuższe i masywniejsze, co upodobniało je do hieny. Tylna część była dość krótka ze stopami, na których zwierzę mogło częściowo się opierać (stopochodność), co sprawiało, że zad opadał do dołu. Budowa tylnych kończyn pozwalała na dosyć umiarkowane skoki. Okolice miednicy, wliczając w to kręgi krzyżowe, przypominały te u niedźwiedziowatych. Ogon składał się z 13 kręgów, o połowę mniej niż u reszty kotów.

Wyjątkowo duże, kwadratowe nozdrza przypominające te u geparda wskazują na adaptacje ku większej pojemności płuc, która pomagała w intensywnym bieganiu. Badania genetyczne przeprowadzone w 2020 roku również wzmacniają hipotezę o prowadzeniu bardzo intensywnego stylu polowania. Duże oczodoły i rozwinięta kora wzrokowa również wskazują na ten styl życia.

Badania genetyczne wykazały obecność genów kojarzonych z dziennym trybem życia, co jest nietypowe u kotów.