Badania te również wykazały dzienny tryb życia.
Afrykańskie gatunki Homotherium mogły polować na trąbowce takie jak Deinotherium, zapewne atakując młodociane osobniki lub cielęta. Z racji długich kłów przebicie grubej skóry tego typu ofiary byłoby o wiele szybsze i efektywniejsze niż w przypadku współczesnych lwów.
Znaleziska ze Friesenhahn Cave w Teksasie, pośród których znalazło się 400 młodocianych mamutów oraz kilkadziesiąt przedstawicieli Homotherium w każdym wieku (od dorosłych do kociąt), wskazują na specjalizację w kierunku zabijania bardzo dużych ofiar. Dowody, w tym genetyczne, świadczące o życiu w stadach pozwalają przypuszczać dość osobliwą technikę polowania: stado zaganiało młodego mamuta, a następnie pożerało jego resztki w jaskiniach, z dala od innych drapieżników. Rodzaj wyróżniał się bardzo dobrym zmysłem wzroku, który w rejonach arktycznych, gdzie wielokrotnie znajdywano szczątki, byłby bardzo przydatną adaptacjąMetcalfe, Jessica Z. „Late Pleistocene Climate and Proboscidean Paleoecology”.. Wygięte plecy w połączeniu z silnym odcinkiem lędźwiowym umożliwiały podnoszenie dużych ciężarów, a złamane kły, które są niesamowicie częstym zjawiskiem u innych kotów szablozębnych, praktycznie nie występują.