Po II wojnie światowej Po 1945 roku konflikty gospodarcze były wykorzystywane jako element zimnej wojny. Państwa Zachodu stosowały embargo wobec znacznie słabiej rozwiniętych państw komunistycznych, których oferta była ograniczona właściwie tylko do surowców i broni. Państwa komunistyczne miały deficyt nowoczesnych technologii, jednak Zachód uniemożliwiał rywalowi dostęp do nich. W 1949 roku powstała międzynarodowa organizacja CoCom (Komitet Koordynacyjny Wielostronnej Kontroli Eksportu), która skupiała 17 zachodnich państw. Celem tego komitetu było to, aby żaden z krajów bloku wschodniego nie uzyskał dostępu do towarów opartych na najnowszej technologii oraz do najnowocześniejszych rozwiązań technologicznych, które mogłyby mieć zastosowanie w przemyśle zbrojeniowym. Władze Związku Radzieckiego i innych państw sowieckich próbowały radzić sobie na różne sposoby z nałożonymi ograniczeniami. Służby tych państw, przede wszystkim KGB, szpiegowały i wykradały należące do Zachodu zaawansowane technologie. Komunistyczne władze pozyskiwały też potrzebne im produkty z zewnątrz – w krajach trzecich.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojna handlowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.