thumb|Galla Placidia i jej dzieci thumb|Wnętrze Mauzoleum Galli Placydii w Rawennie Elia Galla Placydia, łac. Aelia Galla Placidia (ur. ok. 390 w Konstantynopolu, zm. 27 listopada 450 w Rzymie) – królowa Wizygotów i cesarzowa rzymska.
Była córką cesarza rzymskiego Teodozjusza I i jego drugiej żony, Galli, siostry Walentyniana II. Urodziła się w Konstantynopolu między 388 a 392 rokiem. Jej starszy rodzony brat Gracjan zmarł w dzieciństwie, a ich matka zmarła w 394 roku w połogu razem z młodszym bratem Janem. Jej starszymi przyrodnimi braćmi byli Honoriusz, cesarz rzymski, i Arkadiusz, cesarz bizantyjski, a siostrą Pulcheria.
Dzieciństwo i pierwsze małżeństwo Mała Galla Placydia była obecna przy łożu śmierci swojego ojca w Mediolanie 17 stycznia 395 roku. Nosiła tytuł nobilissima puella (Najszlachetniejsza Panna). Większość dzieciństwa spędziła w domu możnego Stylichona i jego żony Sereny, z którą była spokrewniona. Została nawet zaręczona z jedynym znanym synem Stylichona, Euchariuszem (Eucherius). Uczyła się tkactwa i haftu, a także uzyskała klasyczne wykształcenie. Stylichon, z pochodzenia Wandal, był najwyższym dowódcą wojsk cesarstwa zachodniorzymskiego noszącym tytuł magister militum.