Michaś (Michaił Antonawicz) Maszara (biał. Міхась (Міхаіл Антонавіч) Машара, ur. w chutorze Padsosna w guberni witebskiej, zm. 7 czerwca 1976 tamże) – białoruski poeta.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. W 1918 skończył szkołę w Głębokim. W 1920 ochotniczo wstąpił do Armii Czerwonej. W listopadzie 1923 został powołany do Wojska Polskiego, ukończył szkołę felczerską, służył w batalionie sanitarnym w Grodnie. Po demobilizacji podjął współpracę z gazetą "Nasza Wola" ukazującą się w Wilnie. W 1927 za udział w ruchu rewolucyjnym został aresztowany przez polskie władze i osadzony w wileńskim więzieniu na Łukiszkach. W 1928 opublikował swój pierwszy zbiór wierszy Risunki. W 1935 opublikował kolejny zbiór wierszy, Napradwiesni. Po agresji ZSRR na Polskę i przyłączeniu do ZSRR tzw. Zachodniej Białorusi został kierownikiem wydziału oświaty publicznej w gminnym komitecie wykonawczym w Szarkowszczyźnie. W tym okresie poznał Jankę Kupałę i Jakuba Kołasa. W 1940 został przyjęty do Związku Pisarzy Białorusi. Podczas wojny ZSRR z Niemcami pracował w gazetach "Zwiazda", "Sawieckaja Biełaruś" i "Partyzanskaje Słowa", w redakcji znajdującej się w Moskwie, skąd wrócił na Białoruś na początku 1944 i został redaktorem naczelnym audycji literackich i dramatycznych białoruskiego radia.