Tarczyk rdzawoplecy (Cassida ferruginea) – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny tarczykowatych. Zamieszkuje zachodnią część Palearktyki od Europy Zachodniej i Afryki Północnej po środkową Syberię oraz Półwysep Koreański i Wyspy Japońskie na Dalekim Wschodzie. Żeruje na astrowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1777 roku przez Johanna A.E. Goeze.
Morfologia Chrząszcz o owalnym w zarysie ciele długości od 6 do 7 mm. Głowa odznacza się wąskim, półtora raza dłuższym niż szerokim nadustkiem oraz głęboko wyciętą, gładką, pozbawioną siateczkowatej rzeźby wargą górną. Barwa głowy jest czarna z rudobrązową wargą górną. Czułki mają sześć początkowych segmentów żółtych, natomiast pozostałe są brązowe lub czarne. Brzegi przedplecza i pokryw są rozpłaszczone; tych drugich umiarkowanie opadające. Ubarwienie przedplecza jest jasnordzawe lub rude z jasnożółtą przednią krawędzią oraz czerwoną poprzeczną przepaską u nasady. Kształt przedplecza wykazuje dymorfizm płciowy – u samca jest ono szersze, półowalne, o lekko zaostrzonych kątach tylno-bocznych, zaś u samicy węższe, półkoliste, o bardziej stępionych kątach tylno-bocznych. Oskórek przedplecza jest mocno punktowany i lekko pomarszczony. Tarczka jest niepunktowana, bezwłosa, brązowo ubarwiona.