W programie tego Instytutu była nauka w pierwszym rzędzie tańca wyzwolonego, następnie klasycznego, rytmika oraz umuzykalnienie.
thumb|Krystyna Ungeheuer-Mietelska (Panna Wodna) oraz Józef Parużnik (Marynarz) w scenie baletowej w operetce Jerzego Lawina-Świętochowskiego Panna Wodna (Opera Krakowska, 13 grudnia 1963 r.) thumb|Krystyna Ungeheuer-Mietelska (Donna Elvira} oraz Jacek Heczko (Don Juan) w scenie z baletu Don Juan Christopha Willibalda Glucka (Opera Krakowska, 20 grudnia 1965 r.) Pierwszymi przedstawieniami, w których brała udział jako tancerka, był spektakl „O krasnoludkach i o sierotce Marysi” w choreografii Janiny Strzembosz w Teatrze Młodego Widza w Krakowie (obecnie Teatr Bagatela). Pod koniec 1955 roku została zaangażowana na 2 sezony do Operetki Śląskiej w Gliwicach, a następnie od 1957 do Miejskiego Teatru Muzycznego w Krakowie (obecnie Opera Krakowska). W trakcie pracy w Operze Krakowskiej uzyskała dyplom eksternistyczny Państwowej Średniej Szkoły Baletowej w Warszawie (obecnie Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza) w 1959 r., a w roku 1963 uzyskała tytuł solistki baletuIrena Turska: Almanach Baletu Polskiego 1945 – 1974, s. 182, wyd. PWM Kraków, 1983, .. W latach 1984–1988 pracowała tutaj również jako pedagog Studia Baletowego. Od 1963 do 1977 była tancerką Zespołu MW 2.