W latach 1976–1979 i 1984–1989 zasiadał także w Parlamencie Europejskim, kierował w nim Komisją ds. Regulaminu i Petycji oraz Komisją ds. Regulaminu, Weryfikacji Mandatów i Immunitetów. W 1987 bezskutecznie kandydował do Senatu. W 1989 należał do założycieli ugrupowania Unità e Democrazia Socialista, w tym samym roku powrócił do Włoskiej Partii Socjalistycznej. W 1992 wycofał się z polityki. Zajął się m.in. publicystyką i krytyką dotyczącą sztuki współczesnej, w tym malarstwa i rzeźby, a także kolekcjonowaniem dzieł sztuki.
Życie prywatne Był żonaty, miał dwie córki. Dożył wieku 101 lat.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Mediolanie Kategoria:Politycy Włoskiej Partii Socjaldemokratycznej Kategoria:Politycy Włoskiej Partii Socjalistycznej Kategoria:Włoscy krytycy sztuki Kategoria:Włoscy nauczyciele Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy publicyści Kategoria:Włoscy samorządowcy Kategoria:Włoscy stulatkowie Kategoria:Włoscy redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2020 Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego II kadencji