Tarczyk wrotyczowy (Cassida sanguinosa) – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny . Zamieszkuje Eurazję, od Półwyspu Iberyjskiego po Syberię. Żeruje na krwawnikach i wrotyczach.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1844 roku przez .

Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 6,5 do 8 mm, nieco bardziej krępym niż u podobnego C. rufovirens. Grzbietowa strona ciała za życia owada ma tło ubarwione zielono, natomiast u wysuszonych okazów martwych jest ono żółte. Na przedzie pokryw obecna jest jaskrawoczerwona plama trójkątnego kształtu, nie przekraczająca połowy ich długości. Ponadto występować może jaskrawoczerwone obrzeżenie na przednim brzegu przedplecza oraz bocznych i przyszwowych krawędziach pokryw. Głowa ma mniej więcej tak szeroki jak długi nadustek oraz wąskie i płytkie wycięcie na przedzie wargi górnej. Przedplecze jest najszersze w nasadowej połowie i w tym miejscu nie jest węższe od pokryw. Brzegi przedplecza i pokryw są rozpłaszczone. Na bocznych brzegach pokryw brak jest wałeczkowatych nabrzmiałości. W widoku bocznym brak jest na międzyrzędach pokryw wyraźnego, sterczącego owłosienia. Spód tułowia i odwłoka są pozbawione metalicznego połysku i porośnięte skąpym owłosieniem. Odnóża wszystkich par mają czarne biodra.