Józef Alojzy Kopecki (ur. 11 kwietnia 1895 w Jabłonkowie, zm. 25 kwietnia 1945 w KL Mauthausen-Gusen) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 11 kwietnia 1895 w Jabłonkowie, w rodzinie Wacława i Ewy z domu Bazelides..

Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii austro-węgierskiej. Służył w 4 pułku strzelców podhalańskich w Cieszynie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1472. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 128. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a w kwietniu tego roku wyznaczony na stanowisko komendanta obwodu Przysposobienia Wojskowego. W marcu 1930 został przeniesiony z 4 psp do 2 pułku piechoty Legionów w Sandomierzu na stanowisko dowódcy batalionu. W październiku 1931 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza, a w 1936 przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu, detaszowanego w Staszowie. Na czele tego batalionu walczył w kampanii wrześniowej, między innymi w bitwie pod Borową Górą, a później w obronie Modlina. 29 września 1939, po kapitulacji załogi twierdzy, dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Działdowie.