Akt II Arlekin spotyka Lizetę, która bardzo mu przypada do gustu. Dziewczyna cieszy się wrażeniem, jakie zrobiła na nim i jest gotowa go poślubić, zgodnie z horoskopem, według którego, jeśli go poślubi, a Arlekin spełni o co go proszono, pan Fryderyk obsypie małżonków złotem. Arlekin nie chce walczyć z przeznaczeniem, postanawia jednak poradzić się w tej sprawie swego pana. Lelio zachęca go, by przekazał Fryderykowi wszystko, co o nim wie, a szczególnie jego niski osąd Fryderyka. Księżniczka jest niezadowolona z oziębłości Lelia. Z jego zachowania wnosi, że jest zainteresowany Hortensją, ta obraca podejrzenia w chorobliwe oznaki miłości i prosi o możliwość wyjazdu z Barcelony, aby uniknąć podejrzeń. Księżniczka zamyka jednak przed nią bramy miasta i zobowiązuje do dalszej służby i kontaktów z Leliem. Następnie zleca Leliowi podjęcie decyzji czy powinna poślubić króla kastylijskiego. Hortensja obawia się o życie Lelia, ostatecznie jednak wyznaje mu swą miłość. On wyjawia jej, że jest synem księcia Leonu. Ambasador króla kastylijskiego prosi Lelia o przekonanie księżniczki, że jej ślub z królem Kastylii leży w interesie obydwu krajów. Gdy Lelio przyrzeka rzecz rozważyć, grozi mu. Ponieważ Lelio nie lęka się groźby, ambasador sugeruje, że może być kimś więcej niż się wydaje.