Sławny awanturnik nie mógłby postąpić lepiej niż oddać swe serce księżniczce, na nieszczęście oddał jej już wcześniej młodej damie, którą uratował przed zbójcami i u której spędził kilka dni. W tym czasie była ona mężatką, lecz w międzyczasie owdowiała i to ona pokrzyżuje plany miłosne księżniczki. Hortensja próbuje wywiązać się ze swej roli zgodnie z sumieniem, najpierw z poczucia lojalności, potem z obawy przed księżniczką, która jest groźną władczynią absolutną. Sytuacja jest jednak skomplikowana, ponieważ kocha Lelia, nie mogąc mu tego jasno wyznać. Księżniczka, żeby ją wypróbować wysyła Arlekina z listem, który powinien dostarczyć Hortensji, jako pochodzący od jego pana. Hortensja odpowiada, a jej list zamiast do Lelia trafia do rąk księżniczki. Odmiennie jednak niż turecka Roksana, jej hiszpańska odpowiedniczka opanowuje swój gniew. Ambasador pomaga zaślubić Hortensję Leliowi (ich rasynowskimi odpowiednikiami są Atalida i Bajazet), a księżniczce pozostaje na pocieszenie poślubienie króla Kastylii.