Występowali tam znani później artyści: Felicja Andruchowicz-Międlar – skrzypaczka, Henryk Statkiewicz – skrzypek wirtuoz, po wojnie profesor konserwatorium w Bydgoszczy, Stanisław Skrowaczewski – wówczas młody pianista i kompozytor, później światowej sławy dyrygent, śpiewacy – Andrzej Hiolski i Władysław Malczewski, śpiewaczki – H. Green-Skazowa i Teresa Manasterska, pianista – Jerzy Broszkiewicz, który po wojnie został pisarzem.
We wrześniu 1944 zmobilizowany do Ludowego Wojska Polskiego, znalazł się w Lublinie, gdzie pełnił funkcję szefa sanitarnego, wykładowcy Centralnej Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych, inspektora 8 Frontowego Punktu Sanitarnego, a po skończeniu wojny został lekarzem Okręgowego Szpitala Wojskowego.
Organizacja UMCS w Lublinie Zdemobilizowany 7 listopada 1945 oddał się pracy przy organizacji i uruchomieniu wydziału lekarskiego nowego lubelskiego uniwersytetu – Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (UMCS).
W roku akademickim 1945/1946 został kierownikiem Katedry Anatomii Patologicznej i Patologii UMCS. W styczniu 1945 habilitował się na podstawie pracy Heteroalergia krwotoczna czyli zjawisko Schwartzmana.