Władysław Antoni Stróżewski (ur. 8 czerwca 1933 w Krotoszynie) – polski filozof, profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego i innych uczelni. Jest kontynuatorem tradycji fenomenologii Romana Ingardena. Do najważniejszych kwestii badanych przez niego należą zagadnienie negacji i niebytu, problematyka twórczości, aksjologiczna struktura człowieczeństwa, hermeneutyka boskości, piękna i podstawowych kategorii ontologicznych.
Życiorys Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Koźminie Wielkopolskim, gdzie jego nauczycielem był Jerzy Klinger. Podjął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, które ukończył w 1955. Uczeń profesorów Stefana Swieżawskiego, Mieczysława Alberta Krąpca, Romana Ingardena i Izydory Dąmbskiej. W 1957 rozpoczął pracę w Katedrze Historii Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego (prowadził m.in. zajęcia z estetyki w Studium Literacko-Artystycznym). Tam w 1968 uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1984 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.
Od 1972 przez 20 lat był wykładowcą filozofii w Akademii Muzycznej w Krakowie. Został wykładowcą Akademii Ignatianum w Krakowie.
Członek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK).