Układ pomieszczeń był dwutraktowy, z korytarzem dzielącym trakty po lewej stronie. Za głównym wejściem był duży, kwadratowy przedpokój, po którego prawej stronie, w trakcie frontowym znajdowały się: duża jadalnia i kredens, a po lewej, w tym trakcie – dwa pokoje mieszkalne. W trakcie ogrodowym były: dwa salony, biblioteka i sypialnia.
Po pewnym czasie do prawego szczytu dobudowano dwukondygnacyjne skrzydło, pod kątem prostym do części parterowej, o takim samym wystroju jak korpus główny, jednak jego elewacje od frontu i od ogrodu znacznie wystawały przed elewacje frontową i ogrodową, tworząc kształt litery „T”. Były tu pokoje mieszkalne i gabinet.
Przed I wojną światową na ścianach pałacu wisiały rodzinne portrety, m.in. Mikołaja Dawidowicza, Floriana Łundy i Franciszka Smuglewicza, pejzaże Salvatora Rosy, litografie Jana Kazimierza Wilczyńskiego i szkice autorów angielskich. Wisiały też pasy słuckie, stare makaty polskie i japońskie, gobeliny pochodzące z manufaktury w Burbiszkach koło Onikszt, założonej przez ojca Henryka, Onufrego Węcławowicza. Dębowe podłogi były pokryte dywanami pochodzącymi z tejże manufaktury.