Maxwella Hope-Thompsona znajdowała się na północ od Imphalu, prowadząc zaawansowane szkolenie w dżungli; w okolicach Imphalu stacjonowała również indyjska 254 Brygada Czołgów pod dowództwem bryg. R.L. Scoonesa.
Indyjskie dywizje składały się z personelu brytyjskiego i indyjskiego. W każdej brygadzie był co do zasady jeden brytyjski, jeden gurkhijski i jeden batalion indyjski, chociaż dwa brygady (37 Brygada w 23 Dywizji i 63 Brygada w 17 Dywizji) składały się w całości z jednostek gurkhijskich. Każda dywizja była wspierana przez dwa pułki artylerii polowej (zwykle brytyjskiej) i jeden pułk indyjskiej artylerii górskiej.
Preludium Pod koniec lutego został przeprowadzony lokalny japoński kontratak na indyjski XV Korpus w Arakanie, przy użyciu tej samej taktyki, jaką proponował Mutaguchi. Atak nie powiódł się, gdy alianckie samoloty zrzuciły na spadochronach zaopatrzenie swoim żołnierzom, pozwalając im utrzymać się na pozycjach, podczas gdy atakującym Japończykom skończyły się zapasy. Od tego momentu alianci mieli w coraz większym stopniu polegać na swoich samolotach transportowych. Japończycy nieoczekiwanie napotkali też kilka indyjskich czołgów, przeciwko którym słabo wyposażona piechota była bez szans.