1 Samodzielny Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej (1 sdapl) – pododdział artylerii przeciwlotniczej ludowego Wojska Polskiego.
17 lipca 1943 roku dowódca 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki wydał rozkaz nr 043/org. powołujący 1 sdapl w/g radzieckiego etatu nr 08/588 w obozie wojskowym w Sielcach nad Oką.
Formowanie i zmiany organizacyjne Formowanie dywizjonu nieformalnie rozpoczęto w czerwcu 1943 roku tworząc w ramach 1 pułku artylerii lekkiej, baterię artylerii przeciwlotniczej. Po wydaniu rozkazu organizacyjnego na bazie wydzielonej z 1 pal, baterii, napływających ochotników i poborowych oraz byłych żołnierzy artylerii przeciwlotniczej z kampanii wrześniowej 1939 roku podjęto tworzenie dywizjonu. Zakwaterowano dywizjon na odcinku nr 2 obok 1 pułku artylerii lekkiej i 1 samodzielnego dywizjonu moździerzy. Sukcesywnie przybywających żołnierzy umundurowano, uzbrojono w broń strzelecką, a następnie przydzielono armaty i wielkokalibrowe karabiny przeciwlotnicze. Następnie sprzęt optyczny, kwatermistrzowski, transportowy i łączności. Podjęto intensywne szkolenie, brakowało doświadczonej kadry dowódczej oficerów i podoficerów. Przybyli oficerowie pochodzenia polskiego z Armii Czerwonej. Od 17 grudnia 1943 roku dywizjon został podporządkowany dowództwu 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR.