W XVII wieku podczas wojny domowej w Anglii wyspa Sark opowiedziała się za rządami parlamentu angielskiego. W 1720 roku lord John Cartret sprzedał Sark Johnowi Johnsonowi. Od tego czasu jeszcze kilkakrotnie wyspa zmieniała swoich właścicieli. W XVIII wieku na wyspie pojawili się misjonarze metodyści.
Pod koniec XVIII wieku pod wpływem wydarzeń Rewolucji Francuskiej na Sarku doszło do krótkotrwałego powstania ludowego przeciwko władzy feudalnej.
W latach 1833–1847 na wyspie działała kopalnia miedzi i srebra. W 1922 roku doszło do reformy parlamentarnej, w wyniku której zwiększono liczbę członków izby o 12 deputowanych wyłanianych w wyborach powszechnych na trzyletnią kadencję. Nie zmieniło to jednak niedemokratycznego charakteru .
W okresie II wojny światowej (3.07.1940 – 8.05.1945) wyspa była okupowana przez wojska niemieckie.
Proces demokratyzacji Po zakupie wyspy Brecqhou przez bliźniaków Barclay (Davida i Fredericka), głównych właścicieli The Daily Telegraph, rozpoczęło się większe zainteresowanie wyspą ze strony zarówno turystów, jak i władzy sądowniczej Wielkiej Brytanii. Wynikało ono m.in. z częstego krytykowania systemu władzy na wyspie przez brytyjskie gazety.