Od „Niebiański” thumb|530x530px|Germański bóg Týr, 1895. PIE: *deywós (dosł. „istota, postać z nieba”, mn *deywṓs; pochodna od *dyēus) – „niebiański” → „bóg” Indoirański: *daivá (daiua) – „bóg” Sanskrycki: devá (देव) – „niebiański, boski, wszystko co najlepsze” oraz żeński odpowiednik devi, „bogini” Awestyjski: daēva (𐬛𐬀𐬉𐬎𐬎𐬀, daēuua) – określenie na demony w zaratusztrianizmie, jako efekt reformy Staroperski: daiva – „fałszywi bogowie, demony” Bałtosłowiański: *deiwas Bałtyjski: *deivas