W roku 1928 na terenie gminy Krośniewice zdeklarowanych było 74 wyznawców mariawityzmu (w 1921 było ich 63). Jednakże wierni krośniewickiej parafii mariawitów, zamieszkiwali nie tylko gminę Krośniewice, ale przede wszystkim gminę Błonie, gdzie znajdował się kościół w Kajewie i kaplica w Ostrowach, a także gminy Łanięta i Dąbrowice oraz miasto powiatowe Kutno.
W roku 1932 na proboszcza parafii została wybrana siostra kapłanka Maria Eliza Patora. Jednakże władze państwowe nie uznawały jej na tym stanowisku, podważając podpisywane przez nią dokumenty i akty stanu cywilnego. W wyniku tej formy represji prawnej, dokumenty były podpisywane przez kapłanów-mężczyzn posługujących przy parafii.
Podczas rozłamu w mariawityzmie w 1935 roku większość parafian z Kajewa opowiedziała się za arcybiskupem Marią Michałem. Przez rok kościół był własnością strony felicjanowskiej, za którą opowiedziały się również miejscowe zakonnice: siostra kapłanka Maria Kajetana Suchenek i Maria Ludgarda Chmielewska. W 1936 roku kościół został przejęty przez stronę płocką i obsługiwany przez kapłanów z Nowej Sobótki. Mariawici felicjanowscy zostali zmuszeni do opuszczenia kościoła i modlili się w prywatnych domach swoich wyznawców.