Ion Agârbiceanu (ur. 12 września 1882 w Cenade, zm. 28 maja 1963 w Klużu) – rumuński pisarz, dziennikarz, duchowny greckokatolicki.
Życiorys Urodził się jako syn leśniczego Nicolae i Any z d. Olariu. Uczył się w szkole w rodzinnej wsi i później w mieście Blaj, gdzie następnie uczył się w gimnazjum i liceum, a w 1900 zdał maturę. Pod koniec nauki w liceum podjął pierwsze próby poetyckie, i na łamach regionalnej gazety „Unirea” zamieścił swoje wiersze; w tej gazecie zadebiutował również szkicem În postul Paștelui (W okresie Wielkiego Postu). W 1900 wstąpił do seminarium duchownego na Uniwersytecie w Budapeszcie, na którym w 1904 otrzymał absolutorium. Publikował wiersze w pismach „Familia”, „Tribuna”, „Tribuna literară”, „Sămănătorul” i „Drapelul”. Od 1905 studiował w Budapeszcie na Wydziale Literatury języki klasyczne, język rumuński i historię, jednak szybko zrezygnował z dalszych studiów. W 1906 wrócił do Blaj i podjął pracę jako kanclerz w kościele. Podczas pobytu w Bukareszcie z okazji jubileuszowej wystawy poznał m.in. historyka Nicolae Iorgę i kilku innych rumuńskich intelektualistów. Wkrótce potem poślubił Marię Radu, z którą miał dwóch synów. Otrzymał święcenia kapłańskie i zaczął posługiwać we wsi Bucium-Sasa k. miasta Abrud, później posługiwał we wsi Orlat k. Sybina.