Jednocześnie wydaje się, że rzeczywistą przyczyną poparcia Dou Miao przez cesarskich ministrów był fakt, iż postrzegali oni jej uczonego ojca jako potencjalnego sojusznika w walce ze skorumpowanym dworem.
Dou Wu został teraz mianowany pułkownikiem kawalerii (騎校尉, ji xiaowei) i markizem (侯, hou) Huaili, co wiązało się z nadaniem wielkości pięciu tysięcy domostw. Później przyznano mu także stanowisko Pułkownika Bram Miasta (城門校尉, chengmen xiaowei), odpowiadającego za zewnętrzne obwarowania stolicy. Pomimo tych zaszczytów styl życia Dou Wu miał pozostać skromny i prosty. Wiele z nowo uzyskanych funduszy przeznaczył on na nagrody dla nowo pozyskanych zwolenników, a część przeznaczył na stypendia dla studentów Cesarskiego Uniwersytetu. Zawarł polityczny sojusz z Chen Fanem i innymi wiodącymi urzędnikami, zyskując silną pozycję na dworze. Gdy w 166/167 eunuchowie aresztowali Li Yinga i innych krytyków ich postępowania zaś Chen Fan został zdymisjonowany za protestowanie przeciwko temu, Dou Wu zagroził rezygnacją z zajmowanych urzędów i oddaniem swojego markizatu, za pomocą swojej elokwencji uzyskując zwolnienie więźniów. Ponadto prosił cesarza o to by ten zatrudniał lepszych ludzi na najwyższych stanowiskach, prezentując konkretne rekomendacje.