W późniejszych latach stała się znana jako dadaistycznana baronessa Elsa von Freytag-Loringhoven.
W 1923 roku Elsa wróciła do Berlina, spodziewając się tam lepszych warunków finansowych – zamiast tego zastała zdewastowane gospodarczo Niemcy po I wojnie światowej. Kilkoro przyjaciół ze społeczności emigrantów, w szczególności Djuna Barnes, Berenice Abbott i Peggy Guggenheim, zapewniło jej wsparcie emocjonalne i finansowe.
Śmierć Stabilność życiowa i psychiczna Freytag-Loringhoven poprawiła się, kiedy ona sama przeprowadziła się do Paryża. Zmarła 14 grudnia 1927 roku w swoim mieszkaniu w wyniku uduszenia gazem. Okoliczności jej śmierci pozostają niejasne.
W 1943 roku prace Freytag-Loringhoven znalazły się na wystawie Guggenheima zatytułowanej Exhibition by 31 Women (Wystawa 31 kobiet) w galerii Art of This Century w Nowym Jorku.
Twórczość W Nowym Jorku Elsa utrzymywała się z pracy w fabryce papierosów lub jako modelka pozująca dla artystów, takich jak Louis Bouché, George Biddle, Man Ray czy Theresa Bernstein.