Wymieniono wówczas duże części pokrycia z tufu wulkanicznego i liczne fragmenty ciosów.
30 lipca 1991 roku papież Jan Paweł II podniósł kościół św. Kastora do rangi bazyliki mniejszej. Dokument zaświadczający o zmianie rangi kościoła został przekazany parafii podczas specjalnej uroczystości 16 lutego 1992 roku przez nuncjusza apostolskiego Lajosa Kadę.
Architektura thumb|Widok na część transeptu, chór, apsydę z galerią karłów i wieże wschodnie thumb|Fragment fasady zachodniej z portalem i umieszczonym nad nim w niszy posągiem Świętego Kastora mały|Wnętrze bazyliki Bazylika św. Kastora jest romańskim kościołem halowym z trzynawowym korpusem, chórem, apsydą, transeptem i czterema wieżami: dwiema zachodnimi i dwiema wschodnimi.
Mające 44 m wysokości, masywne wieże zachodnie są podzielone szerokimi narożnymi i wąskimi środkowymi pilastrami. Na każdej elewacji czwartej, piątej i szóstej kondygnacji obu wież znajdują się biforia. Masywność wież jest podkreślona wysokimi trójkątnymi szczytami oraz dachami wieżowymi. Do bocznych ścian wież przylegają półokrągłe klatki schodowe. Na środkowej osi fasady umieszczony jest portal z tympanonem. Nad wejściem znajduje się nisza, w której stoi posąg świętego Kastora. Nawy boczne są ozdobione fryzem lombardzkim z lizenami.