Myrabolia – rodzaj chrząszczy z podrzędu wielożernych i nadrodziny zgniotków, jedyny z monotypowej rodziny Myraboliidae. Obejmuje 16 opisanych gatunków. Wszystkie są endemitami Australii. Osobniki dorosłe i larwy znajdowane były pod korą eukaliptusów.
Morfologia Owad dorosły Chrząszcze o silnie spłaszczonym ciele długości od 1,8 do 3,65 mm. Długość ciała jest od 2,7 do 3,4 raza większa od jego szerokości, a jego zarys ma równoległe boki. Grzbietową stronę ciała porastają delikatne, położone włoski, które na pokrywach układają się w wyraźne rządki.
Głowa jest całkowicie prognatyczna, nieco dłuższa niż szeroka, za oczami nieprzewężona. Przeciętnych rozmiarów i poprzecznie owalnego kształtu oczy złożone budują średnich rozmiarów omatidia, pomiędzy którymi zwykle rosną krótkie włoski. Czułki osadzone są bardzo blisko nadustka, w miejscach widocznych od góry i zbudowane z 11 członów, z których trzy ostatnie formują stosunkowo słabo wyodrębnioną buławkę. Ciemię wyposażone jest w pośrodkowe chropowatości, służące strydulacji, a tylna krawędź głowy ma parę wcięć ponad otworem potylicznym. Zaostrzone na szczycie policzki wystają ku przodowi. Dobrze wykształcone bruzdy podczułkowe nie sięgają poza oczy. Kształt wargi górnej jest silnie poprzeczny.