Miasta Ansbach i Bayreuth były siedzibami dwóch okręgów konsystorskich, na które kościół podzielono w 1817. Każdy z nich posiadał własny Konsystorz. W tych dwóch miejscach w 1823 zorganizowane zostały pierwsze Synody tych okręgów, na których obecni byli delegaci świeccy, choć tylko w stosunku 1:6 do duchownych. Rok później król zezwolił protestanckiej wspólnocie religijnej na oficjalne używanie słowa Kościół w swojej nazwie. 1 lipca 1834 opublikowany został Edykt zborowy, który nadawał prawo zarządzania majątkiem kościelnym (w szczególności kościołami i budynkami parafialnymi) parafiom, wcześniej pozostawało ono w gestii władz samorządowych. W 1843 założono Protestanckie Towarzystwo Misyjne, przemianowane od 1853 na Stowarzyszenie Misyjne Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego.
W 1844 wydany został pierwszy bawarski porządek liturgiczny jako Agenda dla wspólnot chrześcijańskich wyznania luterańskiego (niem. Agende für christliche Gemeinden des lutherischen Bekenntnisses). W 1849 spotkał się po raz pierwszy Zjednoczony Generalny Synod Bawarii w Ansbach. Połowa obradujących składała się z duchownych, druga połowa z członków świeckich i została uznana za konstytucyjną władzę kościoła protestanckiego w Bawarii po prawej stronie Renu, synody regionalne ostatecznie oficjalnie połączono w 1881.