Opis budynku Kościół św. Joachima w Sosnowcu został wzniesiony w stylu neogotyckim. Jego bryła złożona jest z dwóch świątyń, które zostały zespolone ze sobą w miejscu wyburzonego prezbiterium starego kościoła. Starszy budynek, który tworzy kruchtę został wzniesiony na rzucie prostokąta jest jednonawową budowlą z dwiema wieżami w fasadzie. Nowsza część kościoła została założona na rzucie krzyża łacińskiego, jest trzynawowa z sześcioprzęsłowym korpusem nawowym, trójprzęsłowym transeptem i dwuprzęsłowym nieco wydłużonym prezbiterium. Nowa forma kościoła to pseudobazylika z transeptem i strzelistymi, widocznymi z daleka ponad 70-metrowymi dwiema wieżami. Mury starszej części wykonane są z kamienia pokrytego tynkiem, a nowsza część zbudowana jest z czerwonej cegły. W ołtarzu głównym autorstwa Przesmyckiego umieszczony został obraz przedstawiający wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny oraz figury św. Anny, św. Joachima i Matki Bożej. Dwa boczne ołtarze poświęcone Matce Boskiej Częstochowskiej, św. Barbarze i scenie ukrzyżowania, ambona, konfesjonały i stacje drogi krzyżowej wyszły spod dłuta Pawła Turbasa, rzeźbiarza i snycerza z Olkusza, znanego z innych kościołów Sosnowca. Na uwagę zasługuje dekoracja malarska z 1934 r. wykonana przez firmę „Styl” pod kierunkiem Zygmunta Milliego, organy z 1902 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół św. Joachima w Sosnowcu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.