Bitwa o Timor – starcie militarne, które miało miejsce na Timorze Portugalskim i Timorze Holenderskim podczas II wojny światowej. Siły japońskie zaatakowały wyspę 20 lutego 1942 roku i stawiły czoła niewielkiemu, słabo wyposażonemu garnizonowi alianckiemu – znanemu jako Sparrow Force – złożonemu głównie z Australijczyków, Brytyjczyków i Holendrów. Po trzech dniach zażartych walk Japończykom udało się zmusić do kapitulacji większości sił alianckich, chociaż kilkuset australijskich komandosów kontynuowało walkę partyzancką. Wspierani przez lotnictwo i okręty wojenne, wypływające głównie w Darwin w Australii, około 650 km na południowy wschód, po drugiej stronie Morza Timor, walczyli w dżungli przez prawie rok. Podczas starć w trudnym, górskim terenie Japończycy ponieśli ciężkie straty, ale ostatecznie udało im się stłumić opór Australijczyków.
Bitwa trwała do 10 lutego 1943 roku, kiedy to ostatnich walczących na wyspie Australijczyków ewakuowano, czyniąc z nich ostatnie lądowe siły alianckie, które opuściły Azję Południowo-Wschodnią po japońskich ofensywach z lat 1941–1942. W rezultacie cała japońska dywizja była związana walką na Timorze przez ponad sześć miesięcy, co uniemożliwiało jej użycie w innych miejscach.