W lutym 2000 roku, równolegle do kongresu Socjalistycznej Partii Serbii odbył się pierwszy kongres Otporu. W spotkaniu wzięli udział liderzy Otporu, przedstawiciele partii opozycyjnych i dziennikarze. Na spotkaniu Otpor poinformował, że jego oddziały działają w ponad 70 miastach Serbii. Ruch nie miał formalnego dowództwa. Rozbudowywano struktury lokalne, którym pozostawiono duże pole manewru. Wprowadzenie takiej organizacji struktur miało uniemożliwić aresztowanie wszystkich liderów oraz pomóc w mobilizacji mieszkańców prowincji, bardziej niezadowolonych z polityki Miloševicia od mieszkańców Belgradu. W mediach Otpor przedstawiano jako organizację terrorystyczną, a Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zaliczyło Otpor do organizacji faszystowsko-terrorystycznej.
Sukcesy organizacyjne pobudziły do działania inne środowiska opozycyjne. Liderzy partii opozycyjnych widzieli w Otporze konkurencję mogącą odegrać dużą rolę w serbskiej polityce.