Do czasu głosowania udało się zmobilizować wymaganą liczbę działaczy.

Pierwsza tura wyborów odbyła się 24 września. Frekwencja przekroczyła 80%. Opozycjoniści starali się jak najszybciej dostarczyć wyniki z lokali wyborczych do Belgradu. W nocy opozycja ogłosiła, że Koštunica otrzymał 56,8% głosów, a Milošević 34,2%. Po kilku dniach komisja rządowa uznała, że żaden z kandydatów nie uzyskał 50% poparcia i wezwała do drugiej tury wyborów. Decyzja komisji doprowadziła do kryzysu politycznego. DOS, Koštunica i Otpor wezwali obywateli do strajku generalnego. Serbski Kościół Prawosławny wezwał Miloševica do rezygnacji.

Wybuch protestów Pierwsi zaprotestowali górnicy w kopalni Kolubara, wydobywającej węgiel do elektrowni. W kopalni protestowało około 4 tys. górników. 2 października górnicy zablokowali kopalnię i pobliską elektrownię, doprowadzając do zakłóceń w dostawach energii w Lazarevacu. Gdy 4 października policja i armia okrążyły strajkujących, 20 tys. obywateli przybyło do kopalni, wyrażając swoje wsparcie wobec protestujących. W większych miastach taksówkarze organizowali wolno jadące kolumny, tworząc korki. Do protestu dołączyli również pracownicy rafinerii i kolejnictwa. Dochodziło również do blokad dróg w całym kraju. Otpor apelował o niestosowanie przemocy (zgodnie z przekazem, że wszyscy są ofiarami systemu).