Ostrowski, Wawel: Castle and Cathedral, Karpaty, Kraków 1996..
W 1501 Eberhard Rosemberger zamieszkał z żoną Katarzyną w kamienicy przy ulicy Świniej, którą zakupił od rzeźnika Jerzego Schlossera. W 1503 otrzymał zlecenie zbudowania muru między domami Szczepana Kija i Pawła Paczki, lecz na skutek niezbadania przez Rosembergera fundamentów jego dzieło szybko zaczęło ulegać zniszczeniu. Artysta zmuszony był naprawić mur na własny koszt. W 1505 odbudował sklepienie w kaplicy św. Stanisława na Skałce, a swego brata polecił przeorowi Skałki Stefanowi jako potencjalnego budowniczego nagrobka biskupa krakowskiego, św. Stanisława ze Szczepanowa. W 1506 ksieni klasztoru norbertanek w Zwierzyńcu pod Krakowem oskarżyła Eberharda Rosembergera o niedopełnianie obowiązków związanych z opieką nad dzierżawionym przez niego ogrodem, w którym zorganizował cegielnię. Rok później prepozyt zwierzyniecki Jan polecił zburzyć wszystkie budynki cegielniane, co doprowadziło Rosembergera do dużych strat materialnych, za które domagał się odszkodowania. Około 1508 wykonywał drobne prace na zamku na Wawelu. W 1512 został starszym cechu murarzy, a w 1517 został oficjalnie uznany obywatelem miasta Krakowa. W 1517 wspólnie z murarzami Pawłem i Stefanem odpowiadał za budowę murowanej ściany między domami Nawojki z Lelowa i Jana Kislinga.