KSL-III – polski szybowiec amatorski, skonstruowany w dwudziestoleciu międzywojennym.
Historia Wiosną 1927 roku Jerzy Płoszajski, członek warszawskiego międzyszkolnego Koła Lotniczego „Start”, opracował projekt szybowca. Konstruktor wzorował się na niemieckim pomyśle szybowca z rur duralowych, jednak z braku środków na zakup materiałów zdecydował się na wykonanie konstrukcji z drewna. Ciężar własny konstrukcji wzrósł, zwiększyły się też jej wymiary.
Zebrane materiały konstruktor przewiózł do Poronina, gdzie podczas wakacji przystąpił do budowy szybowca. Pierwsze próby wzlotu okazały się nieudane, ze względu na masę szybowca pilot nie był w stanie wystartować z rozbiegu. Dopiero zastosowanie gumowego sznura pozwoliło na wykonanie kilku krótkich skoków. W ich trakcie doszło do uszkodzenia skrzydła. W trakcie naprawy konstruktor wprowadził zmiany w budowie części kadłubowej – wzmocniono skrzynkę i jarzmo którego trzymał się pilot oraz powiększono statecznik pionowy.
W trakcie kolejnych prób wykonano ok. ośmiu lotów trwający po ok. 30 sekund. Przy wietrze o prędkości 4-5 m/s szybowiec poprawnie zachowywał się w locie, trudności występowały jedynie podczas startu. Podczas kolejnych napraw szybowca dokonano kolejnego powiększenia statecznika pionowego.