Władysław Nawrocki (ur. 28 stycznia 1892 w Warszawie, zm. 18 sierpnia 1942 we Freisingu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w Warszawie, w rodzinie Aleksandra (1855–1928) i Amelii ze Słotwińskich (1869–1906). W 1910, po ukończeniu sześciu klas w Suworowskim Korpusie Kadetów () w Warszawie, zdał egzamin uprawniajacy go do odbycia jednorocznej obowiązkowej służby wojskowej. W 1911 w rodzinnym mieście ukończył Kursy Handlowe Henryka Chankowskiego, a w następnym roku Kursy Handlowe Gracjana Pyrka. W styczniu 1913 został powołany do armii rosyjskiej.

W grudniu 1914 zgłosił się ochotniczo do Legionu Puławskiego. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów wschodnich i byłej armii rosyjskiej. W listopadzie 1918, jako sztabskapitan byłego 1 Pułku Strzelców Polskich, przebywał w Krakowie. 12 listopada generał brygady Bolesław Roja mianował go komendantem Flotylli Wiślanej w KrakowieRozkaz Nr 8 Polskiej Komendy Wojskowej w Krakowie z 12 listopada 1918, L. prez. 121..