Jan Minczakowski (ur. 16 października 1893 w Zagrobeli, zm. 26 kwietnia 1949 w Siedlcach) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 16 października 1893 we wsi Zagrobela, w ówczesnym powiecie tarnopolskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Michała i Marii. Był starszym bratem Władysława (ur. 11 września 1895), żołnierza Legionów Polskich., porucznika piechoty rezerwy Wojska Polskiego, kawalera Krzyża Niepodległości (pośmiertnie 16 marca 1933.) i Krzyża Walecznych (dwukrotnie) oraz Antona (ur. 20 czerwca 1900), pracownika pocztowego, i prawdopodobnie Mieczysława Tadeusza (1913–1940), podporucznika piechoty Wojska Polskiego, zamordowanego w Charkowie.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był c. i k. Pułk Piechoty Nr 30. Na stopnień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1917 w korpusie oficerów rezerwy piechoty.