Hans Dürer (ur. 21 lutego 1490 w Norymberdze, zm. około 1534 w Krakowie) – niemiecki malarz, rysownik i grafik epoki renesansu.
Życiorys Hans Dürer był młodszym bratem Albrechta Dürera i posiadał jeszcze 16 rodzeństwa. Wszystko wskazuje na to, że terminował w warsztacie swego brata. Po śmierci ojca w listopadzie 1502 roku został przyjęty przez brata Albrechta i rozpoczął praktykę malarską w swoim warsztacie. Najpóźniej w 1503 roku zetknął się z malarzami Hansem Baldungiem i Hansem Schäufeleinem, którzy również pracowali tam jako czeladnicy, co zapewne znacząco wpłynęło na jego rozwój artystyczny. Wiadomo o jego współpracy przy ołtarzu Hellera (obecnie w Muzeum Historycznym we Frankfurcie nad Menem), w którym malował sceny ze skrzydeł i otrzymał napiwek w wysokości dwóch guldenów.
W 1527 lub 1529 roku zaproszono go do Krakowa, gdzie został wkrótce malarzem dworskim króla Zygmunta I, który opłacał mu podstawowe tygodniowe wynagrodzenie w wysokości jednego guldena. Dodatkowa praca była wynagradzana osobno.