Lorraine Fay Dunn, po mężu Davis (ur. 12 września 1942 w Panamie, zm. 16 października 2003 w Glen Burnie) – panamska lekkoatletka, płotkarka i sprinterka, medalistka igrzysk panamerykańskich, dwukrotna uczestniczka igrzysk olimpijskich.
Kariera sportowa Zdobyła złoty medal w sztafecie 4 × 100 metrów (która biegła w składzie: Marcela Daniel, Dunn, Silvia Hunte i Jean Holmes) na igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1959 w Caracas. Na igrzyskach panamerykańskich w 1959 w Chicago odpadła w eliminacjach biegu na 80 metrów przez płotki.
Wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w 1960 w Rzymie, na których odpadła w eliminacjach sztafety 4 × 100 metrów. Na igrzyskach ibero-amerykańskich w 1960 w Santiago zwyciężyła w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Hunte, Carlota Gooden, Dunn i Holmes) oraz zdobyła srebrny medal w biegu na 200 metrów.