Lamingtonium binnaberrense – gatunek chrząszcza z rodziny Lamingtoniidae. Endemit Australii.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1969 roku przez Tapana Sen Guptę i Roya Alberta Crowsona na podstawie dwóch samców odłowionych w 1966 roku w Binna-Burra na terenie Parku Narodowego Lamington. Zarówno epitet gatunkowy jak i nazwa rodzajowa pochodzą od lokalizacji typowej.

Morfologia Chrząszcz o prostokątnawym w zarysie, umiarkowanie wypukłym ciele długości 3,4 mm i szerokości 1,4 mm, najszerszym w pokrywach. Ubarwienie ma rudobrązowe z ciemniejszymi: głową, przedpleczem i poprzeczną łatą pośrodku pokryw. Spód ciała i odnóża porasta delikatne owłosienie.

Głowa jest z tyłu nieprzewężona, wyposażona w ukośne, wyniesione żeberka na czole i służące strydulacji chropowatości, pozbawiona wyraźnego szwu epistomalnego. Wierzch głowy jest z wyjątkiem potylicy pokryty rozproszoną punktacją i jeszcze rzadszym oszczecinieniem. Oczy złożone są przeciętnej wielkości, zbudowane z dość małych omatidiów. Czułki buduje jedenaście członów, z których trzeci jest dłuższy od nóżki i krótszy od pięciu członów następnych, a trzy człony końcowe formują wyraźną buławkę. Nadustek ma wcięcia po bokach i przykrywa wargę górną.