thumb|Grób Dotzauerów Julian Roman Dotzauer (ur. 30 stycznia 1892 we Lwowie, zm. 28 października 1970 w Krakowie) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 30 stycznia 1892 we Lwowie, w ówczesnym Królestwie Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jana i Teresy z Rauchów. Był bratem Feliksa Jana (ur. 1889) i Jana Franciszka (ur. 1896), żołnierza 5 Pułku Piechoty Legionów Polskich, odznaczonego Krzyżem Niepodległości (21 kwietnia 1937). Latem 1911 ukończył naukę w klasie VIIa z wynikiem dobrym i zdał maturę w c. k. II Szkole Realnej we Lwowie.
W grudniu 1915 został wcielony do c. i k. 30 pułku piechoty jako jednoroczny ochotnik pospolitego ruszenia. W 1916 został przeniesiony do c. i k. 45 pułku piechoty i z 23 kompanią marszową wysłany na front albański. Na początku 1918 został przeniesiony na front włoski. 4 listopa 1918 dostał się do włoskiej niewoli „już po zawieszeniu czasowym broni – na skutek pozostawienia baonu za wyznaczoną linią demarkacyjną” i skierowany do obozu jeńców w Monte Cassino. 23 grudnia 1918 wstąpił do Armii Polskiej we Włoszech.
Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii austro-węgierskiej i przydzielony do 50 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych.