We wnętrzu było dziesięć pomieszczeń w układzie dwutraktowym. Od frontu w środkowej części była obszerna sieć, natomiast od ogrodu była tu podłużna salka. Pokoje reprezentacyjne ulokowane w trakcie ogrodowym, miały niezmiernie bogaty wystrój. Fryzy, sztukateria, plafony, kroksztyny, malowidła, rozety na sufitach zdobiły te wnętrza, ponadto żyrandole, portrety rodzinne na ścianach, makaty i dywany. Była tu też biblioteka, zawierająca cenne woluminy i archiwum rodzinne, która w drobnej części została przekazana do Archiwum PAN w Warszawie.
Obok stała wozownia, w której stały muzealne okazy dawnych pojazdów, w tym staroświecka kareta na płozach i sanie z wmontowanym piecykiem na węgiel drzewny.
Park będący ogrodem spacerowym i sad nie liczyły łącznie więcej niż 2 ha. Z gościńca Kiejdany–Szaty do dworu prowadziła 500-metrowa aleja wysadzana lipami i klonami, przy której początku stała murowana kapliczka ku czci Matki Bożej wystawiona przez Ignacego, brata Bolesława Wieliczki. Przed domem był gazon z klombem kwiatowym pośrodku. Dalsza część ogrodu była za domem, łączyła się tam z sadem owocowym.
W latach 30. XX wieku dwór został wyremontowany. Dalszy jego los jest nieznany.
Majątek Poszumierz został opisany w 4. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Miejscowości w rejonie kiejdańskim