Obrożnik (Dicrostonyx) – rodzaj ssaków z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).

Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej i Azji.

Morfologia Długość ciała (bez ogona) 88–160 mm, długość ogona 9–22 mm; masa ciała 35–155 g.

Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1841 roku niemiecki zoolog Constantin Wilhelm Lambert Gloger w książce swojego autorstwa zatytułowanej Podręcznik i przewodnik po historii naturalnej. Gloger w swojej diagnozie nie wymienił żadnego gatunku; na gatunek typowy wyznaczono (późniejsze oznaczenie) obrożnika labradorskiego (D. hudsonius)

Etymologia Cuniculus: ‘królik’. Gatunek typowy: Wagler wymienił dwa gatunki – Mus torquatus Pallas, 1779 i Mus lemmus Linnaeus, 1758 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Mus torquatus . Dicrostonyx: dikros ‘rozwidlony’; ονυξ onux, ονυχος onukhos ‘pazur’. Myolemmus: gr. μυς mus, μυος muos ‘mysz’; rodzaj Lemmus (leming). Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Arvicola (Myolemmus) ambiguus (nomen dubium). Misothermus: gr. μισεω miseō ‘nienawidzić’; θερμος thermos ‘ciepło, gorąc’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Mus torquatus . Borioikon (Borioicon): gr. τα βορεια ta boreia ‘północ’;