Jan Juliusz Prymus (ur. 11 listopada 1882, zm. 1 maja 1964) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys We wrześniu 1902 rozpoczął zawodową służbę w cesarsko-królewskiej Obronie Krajowej. Został wcielony do Pułku Piechoty Obrony Krajowej Nr 31 w Cieszynie. W 1909 został przeniesiony do Pułku Piechoty Obrony Krajowej Nr 4 w Klagenfurcie. W szeregach tego oddziału, który w 1917 został przemianowany na Pułk Strzelców Górskich Nr 1, walczył na I wojnie światowej. W czasie służby awansował na kolejne stopnie: kadeta-zastępcy oficera (starszeństwo z 1 września 1902), porucznika (starszeństwo z 1 listopada 1903), nadporucznika (starszeństwo z 1 listopada 1909) i kapitana (starszeństwo z 1 sierpnia 1914).

12 kwietnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana ze starszeństwem z 1 sierpnia 1914Dz. Rozk. Wojsk. Nr 44 z 24 kwietnia 1919 roku, poz. 1426. i przydzielony z dniem 1 listopada 1918 do Komendy Placu DziedziceDz. Rozk. Wojsk. Nr 45 z 26 kwietnia 1919 roku, poz. 1496.. 2 czerwca 1919 został przeniesiony do 30 Pułku PiechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 66 z 14 czerwca 1919 roku, poz. 2119.. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej.