Na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1982 w Brisbane wywalczył trzy brązowe medale: w biegu na 100 metrów (za Allanem Wellsem i Benem Johnsonem z Kanady), w biegu na 200 metrów (za McFarlane’em z Anglii i Wellsem ze Szkocji) i w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Gus McCuaig, Wells, Sharp i McMaster). Odpadł w półfinałach biegów na 100 metrów i na 200 metrów na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach. Zajął 6. miejsce w biegu na 60 metrów na światowych igrzyskach halowych w 1985 w Paryżu. Na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1986 w Edynburgu zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Jamie Henderson, Sharp, George McCallum i Elliot Bunney) oraz odpadł w półfinale biegu na 100 metrów.
Sharp był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 100 metrów w 1982 oraz brązowym medalistą w biegu na 200 metrów w 1983, a także halowym mistrzem w biegu na 60 metrów w 1980 oraz brązowym medalistą w tej konkurencji w 1984 i 1986. Był również mistrzem UK Championships w biegu na 100 metrów w 1980 i 1981 oraz w biegu na 200 metrów w 1980, wicemistrzem w biegu na 200 metrów w 1981 oraz brązowym medalistą w biegach na 100 metrów i na 200 metrów w 1979.