Józef Beer (ur. 7 maja 1908 w Chodorowie, zm. 23 listopada 1987 w Nicei) – polski kompozytor.

Życiorys Beer dorastał we Lwowie, znajdującym się wówczas na terenie Polski. W wieku 7 lat zaczął komponować, tworząc własny system notacji muzycznej. Jako młody wirtuoz fortepianu zrezygnował z kariery pianisty koncertowego na rzecz swojej jedynej pasji – kompozycji.

Regularną naukę muzyki rozpoczął jako gimnazjalista w lwowskim Konserwatorium. Jego miłość i talent do muzyki były tak wielkie, że nawet zmuszony przez ojca do rozpoczęcia studiów prawniczych, wytrzymał na nich tylko rok. W 1927 r. trafił do Hochschule für Musik w Wiedniu, gdzie pozwolono mu pominąć pierwsze cztery lata i został przyjęty bezpośrednio na poziomie magisterskim do prestiżowej klasy kompozytora i pedagoga Josepha Marxa, którego został protegowanym. Beer ukończył szkołę z tytułem Summa cum Laude w 1930 roku, a profesor Marx pomógł mu w osiągnięciu pierwszych sukcesów. Młodzieńcze kompozycje Beera, głównie instrumentalne, są w większości zaginione.