Po zakończeniu II wojny światowej Beer pozostał w Nicei, a w latach pięćdziesiątych – przyjął francuskie obywatelstwo. Tam też wystawione zostało jego oratorium Ave Maria. W 1966 roku Beer uzyskał doktorat z muzykologii z wyróżnieniem Très Honorable et Félicitations du Jury na Sorbonie pod kierunkiem słynnego francuskiego muzykologa Vladimira Jankelevitcha. Tytuł pracy magisterskiej brzmiał: L’évolution du style harmonique dans l’œuvre de Scriàbine (Ewolucja stylu harmonicznego w twórczości Skriabina).

Do wątków swojej polskiej ojczyzny wrócił po wielu latach jeszcze raz, pisząc w 1977 śpiewogrę Polka Napoleona, opowiadający historię Marii Walewskiej. Komponował codziennie, ale jego styl kompozytorski diametralnie się zmienił i teraz przez lata, a nawet dziesięciolecia dopracowywał każdą operę. Jego ostatnia śpiewogra Dzień polarny (Mitternachtssonne) z 1987 roku o magicznym romansie drwali i elfopodobnych stworzeń nie została dotąd wykonana. Odrzucał jednak wiele propozycji zamówień, na przykład od Opery de Monte Carlo, uważając wielu swoich byłych współpracowników za kolaborantów z hitlerowcami.

Z czasem kompozytor coraz bardziej wycofywał się z życia zewnętrznego i powoli zrywał więzi ze środowiskiem artystycznym.